Sambal Bij?

Regelmatig komt het voor dat ik laat na het werk geen zin heb om te koken en dan maar een Chineesje "pik".
Iedere keer hetzelfde en iedere keer die allervriendelijkste dame die vraagt of ik er sambal bij wil als ze de handel voor mij inpakt. Ik bedank altijd net zo vriendelijk.
Zo ook de laatste keer.
Deze keer deed het me echter denken aan een wel heel bizar geval waarover het gerechtshof in Den Haag onlangs uitspraak deed.
Na het overlijden van vader waren de kinderen na al de inspanningen van het regelen van de uitvaart een Chineesje wezen pikken. De rekening was betaald met de pas van de overledene, die de dochter al jaren gebruikte om boodschappen voor de oude baas te doen. En wat bleek, de pas was nog niet geblokkeerd dus wie kon er wat op tegen hebben als zij zichzelf trakteerden op een etentje, zoals zij zelf vonden voor de moeite?
Bij de afwikkeling bleek dat vader wel heel veel schulden had gemaakt tijdens zijn leven. De kinderen wisten dat en hadden dan ook binnen een week na de begrafenis bij de notaris de nalatenschap beneficiair aanvaard. Met andere woorden, door de nalatenschap zo te aanvaarden konden konden ze niet aansprakelijk zijn voor zijn schulden, althans, dat dachten ze. Maar wat bleek, een schuldeiser had lucht gekregen van het etentje. Door gebruik te maken van de bankpas en het betalen van het etentje a € 115,00 hadden ze volgens hem de nalatenschap al "aanvaard". Dus niks meer "beneficiaire aanvaarding", maar betalen!
De rechtbank vond dit onzin maar het gerechtshof in hoger beroep gaf hem gelijk. Door gebruik te maken van de pas hadden ze zuiver aanvaard dus draaiden ze alsnog op voor de schulden.
Ik neem nooit sambal, ligt mij te zwaar op de maag, ik denk dat dit etentje bij de erven ook slecht gevallen is.
De les, eerst bij de notaris op de koffie (de omgekeerde wereld, eerst de koffie dan het eten) en daarna pas de boel regelen.

Meer weten over erfenissen en alles wat daarbij komt kijken?

Maak een afspraak met één van onze (kandidaat-) notarissen.